Lauwe kerken – erger bestaat niet

Nederland is niet langer een christelijk land. In grote delen van het land worden christenen excentrieke mensen gevonden, misschien wat vreemd. Niet van deze tijd, beetje naïef of dom zelfs. Ook op de biblebelt is de secularisatie ingezet, en moeten steeds meer kerken hun deuren sluiten.

Veelal wordt de ontkerkelijking gewijd aan de huidige welvaart en de bijbehorende individualisering. God is niet meer zo nodig. Dat zal zeker een onderdeel zijn van de trend die we zien. Maar de kerk zal vooral ook naar binnen moet kijken. Kort geleden gaven een groot aantal predikanten aan dat de grootste bedreiging van de kerk de lauwheid in de kerk is (76%). Dat zegt genoeg. De kerk in Nederland is een restaurant geworden waar mensen hun voedsel één keer per week opgediend krijgen. Daarna geven ze een recensie af, waar vooral kritische noten richting ‘de kok’ gekraakt worden. Deze vorm van consumeren voorkomt dat christenen zelf leren op hun eten te jagen, zich daar vol toewijding op storten. Hierdoor blijft voldoening, diepgang, volwassenheid en commitment uit. ‘Ik moet mijn voeding halen’ is één van de kenmerkende uitspraken van deze tijd, die gepaard gaan met kerkgang. Daaruit blijkt dat er een volledige afhankelijkheid van de preek en dominee is gekomen, waarmee het oorspronkelijke Bijbelse concept van community en discipelschap is zoekgeraakt.

Vanwege deze lauwheid en afvlakking van de theologie, is de transformerende kracht van Jezus binnen en buiten de kerk steeds minder duidelijk zichtbaar. Jeugd binnen de kerken haakt af, een ook de buitenwacht ziet in de christelijke praktijken weinig reden om hun leven geheel opnieuw in te richten. Om dit te compenseren wordt er steeds meer op missie ingestoken door een gepassioneerde groep christenen die hart voor God en de kerk heeft. Nieuwe vormen van evangelisatie (soms manipulatie) worden ontwikkeld, vaak buiten de bestaande kerkpraktijk om vanwege de ‘hoge drempel die daar ervaren wordt’.

Als reactie op de lauwheid van de hedendaagse kerk en het gebrek aan relevantie ervan voor de leden en de omgeving ervan, ontstaan er op veel plekken nieuwe kerkgemeenschappen (communities) die een andere insteek kiezen. De overtuiging waaruit deze gemeenschappen ontstaan is dat evangelisatie alles te maken het ervaren van de transformerende kracht van Jezus, en het getuigen ervan. En dan niet zozeer als individu (ook belangrijk) maar nog meer als collectief. Gods kerk, Zijn gezin, is ontworpen om op een tegenculturele manier met elkaar samen te leven, met God als gezamenlijk doel. Om samen uit te reiken naar de omgeving. Om steun te geven aan elkaar, en elkaar toe te rusten en te inspireren zodat er geëxcelleerd zal worden in gezin, werk, ontspanning. Gods kerk, Zijn gezin, is ontworpen om een beperkte afspiegeling te zijn – een vooruit wijzing – naar de vernieuwde wereld die door God hersteld zal worden.

Vanuit deze visie op kerk-zijn, met deze vernieuwde vorm van toewijding, aangesloten op de (wijk)cultuur en zeer bewust van de missie waar God individuen én gemeenschappen speciaal voor apart zet, zal God Zijn kracht in Nederland blijven laten zien. Het kerkelijk landschap zal drastisch veranderen, en polarisatie zal in steeds sterker wordende vormen toenemen. Het aantal toegewijde christenen zal in aantal sterk afnemen. Maar op de plekken waar zij zich sterker aan God en elkaar toewijden, zal Zijn licht steeds helderder en krachtiger schijnen. En waar Gods licht schijnt, transformeren levens, wijken en bedrijven en zal Gods vrucht van liefde onverminderd zichtbaar blijven in ons land!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s